20 Ağustos 2011 Cumartesi

Forma Aşkı

Futbolun kapitalizm ve araplarla bu kadar sevişmediği yıllarda formalar takımların sadece gücünü simgelerdi, taraftarlar da formaların şekline şemaline değil renklerine aşıktı. Şimdi ise bazıları sadece şekle şemale aşık; futbola ve takımına aşık olanlar ise artık formaları sadece takımları ile bütünleşmek için kullanıyorlar.

Şu anda merak ettiğim tek konu ise, kaç Galatasaray'lının yeni sezon formalarını takımıyla bütünleşmek için almayı tercih edeceği...

Herkes gibi ben de, Nike ile anlaşıldığında tasarımda büyük umutlar içerisindeydim. Formaları uzaktan gördüğümde biraz içim burulsa da fena değil diye düşünüyordum. Formaları yakından görüp de en dandik taraftar formalarından bile daha kötü bir kumaş ve dikiş kalitesine sahip olduğunu görünce de tasarımı falan geride bıraktım.

Birkaç yılda bir ritüel haline gelen değişimin bir parçası olarak ''tam parçalı'' formaya geri döneriz diye düşünmüştüm ama olmadı.

Siyah forma göz zevkim olarak favorim olur dedim, Nike logosunun yanındaki dikişlerin içe çekildiği düşük kaliteyi görünce bir anda soğudum. Siyah formanın tek esprisi son altı yılda siyah forma giydiğimiz sezonların bize getirdiği şampiyonluk; uğur bozulmasa da yine şampiyon olsak avutması...

Sarı forma ise kendimi Galatasaray'a tekrar bağlı hissetmek için son kalem. Hoş forma güzel olsa bile şu anki ruh ile o da imkansız gibi...
Not: İş-Güç derken anca inceleyebildik formaları...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder