3 Ocak 2010 Pazar

Tek Başına, 70 Dakika

Arsenal, Ramsey, Wilshere, Vela ve Merida ile sahaya çıktığında belki ofansif anlamda çok zayıflamıyor. Tabi ki bu oyuncular as takımdaki karşılıkları kadar etkili değiller ancak yine de yetenek bakımından oldukça iyi seviyedeler. Ancak bu oyuncuların aynı anda takımda olması, defansif olarak Arsenal'i inanılmaz zayıflatıyor.

Wenger'in bu sene oynadığı sistemde, ilerideki 3 oyuncunun rakibe yaptığı baskı çok önemli bir yer tutuyor. Arsenal'in savunma planı, defansı öne kurarak, oyunu çok dar bir alana sıkıştırıp rakibe kendi sahasından çıkma fırsatı vermemek üzerine kurulu. İleride oynayan üçlü, savunma görevlerini aksattığında, bu, rakibe önde oynayan savunmanın arkasına top atma veya Arsenal'in 3'lü orta sahasını çok adamla zorlama şansını veriyor.

Bugün, West Ham karşısında Arsenal takım savunması tek kelimeyle faciaydı. Orta saha ve ilerdeki 4 gencin savunma görevlerini tüm maç aksatmalarının sonucu olarak, maç, adeta West Ham orta sahası ve Song arasında oynandı. Song'un yetmediği yerde de Gallas-Vermaelen ikilisi buldukları boşluklardan kopup gelen Hammers oyuncularıyla boğuştular. Bu sene, Arsenal'in ilk yarıyı "başarılı" geçirmesinin en büyük sebebi olan Alex Song, Afrika Kupası'na gitmeden önceki son maçında da takımını FA Cup içerisinde tutan adam oldu.

Arsenal'in gollerinin, Nasri ve Diaby'nin girişinden sonra gelmesi tabi ki tesadüf değil. Dalga dalga gelen West Ham orta sahasını durdurduğu anda Arsenal'in hucümu da işlemeye başladı. İşleyen hucümun West Ham'ı çökertmesi de sadece 10 dakika aldı. Hucümun işlemeye başladığı 70. dakikaya kadar Arsenal'i sadece 1 gol geride tutan Song ise benim gözümde, akşamın ve hatta ilk yarının adamı oldu. Ayrietten, Eduardo'nun sonunda güzel bir gol atması Arsenal açısından sevindirici. Jimenez'in attığı Van Damme tekmesinin Diaby'nin suratını dağıtmamış olması da.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder